taquiones.net is a Fediverse instance that uses the ActivityPub protocol. In other words, users at this host can communicate with people that use software like Mastodon, Pleroma, Friendica, etc. all around the world.
This server runs the snac software and there is no automatic sign-up process.
Me estreno por aquí. Soy David Porto Díaz, escritor gallego residente en Madrid. He publicado Las manecillas del recuerdo (Monza Ediciones, 2026) y Samuel entre mundos (Libros Indie, 2025).
Vengo a hablar de libros que dejan poso, fantasía, memoria y lo que pasa mientras una historia todavía no sabe del todo en qué va a convertirse.
¿Qué estáis leyendo ahora?
Lecturas 2026.
-Los peligros de fumar en la cama.
-Cuéntalo (Emily Carroll...).
-Como Las Grecas.
-Anaïs Nin (L. Bischoff).
-Doble fondo (Benjamín Prado). 5
-Amor de monstruo (K. Dunn).
-Mucho ruido y pocas nueces.
-Los sentimientos del príncipe Carlos (Liv Strömquist).
-Episodios Nacionales (EP), segunda parte, El equipaje del rey José.
-Pequeñas heridas mortales (Gopegui Durán). 10
-Anne Brontë, poesía completa.
-Nido de pájaros (Luis Maura).
-Ese imbécil va a escribir una novela.
-Quiero y no puedo.
-El fruto prohibido (Liv S.). 15
-Comerás flores.
-Pura lógica (B. Prado).
-Yo también soy una chica lista.
-Galgos. Manual de acogimiento. (V. Briones Antón).
-La hora violeta (S. del Molino). 20
-Amarilla (M. Sanz).
-Locas (Jaime Hernández).
-Las crónicas de Narnia 1 (N1), El sobrino del mago.
-Aguirre, el magnífico.
-Una sangre común (Leila Guerriero, reportaje). 25
-Dolor y gloria (guion).
-El cuerpo de Cristo (cómic).
-EP2, Memorias de un cortesano.
-Más que palabras (B. Prado).
-ELA, la condena (M. Caparrós, reportaje). 30
-La tortuga de Darwin (J. Mayorga, teatro).
-Baluarte (E. Sastre).
-Auge (A. Valdés).
-Todo lo que muere (John Conolly).
-La habitación de las ahogadas. 35
-Bordados (M. Satrapi).
-Amanece, que no es poco (guion).
-Europa (Luis. L. Carrasco).
-Carrie.
#lecturas #lectura #libros #books #read #leer #pop #narrativa #ensayo #teatro #poesia #poetry #drama #theatre #essay #reading #author #leyendo #literaverso #mastolibros #art #literatura #literature
#introducción Hola, vengo como muchos, buscando nuevas RRSS que aporten. Mi nombre es Carlos: Melómano y lector lento...ah...y madera que no agarra barniz...jeje...de México. Un saludo y ojalá haya almas caritativas que hagan sugerencias de a quien seguir, tips para desenvolverse uno mejor en esta (para mi) nueva app...¡se agradecerán sus aportes y sugerencias!
Intereses... #noticias #cine #literatura #books #movies #series #deportes #política #geopolítica #geopolitcs #sports #libros y #mas
33. Vacío Perfecto (Stanisław Lem). No se puede decir que Lem sea ni mucho menos un desconocido pero siempre he pensado que si no hubiera cometido el pecado original de haberse dedicado principalmente a la ciencia ficción sería un autor al que se elevaría a altares que el canon reserva a escritores "serios". Porque, seamos sinceros, si esta colección de relatos metaliterarios que reseñan obras inexistentes la hubiese escrito Borges esto sería una obra básica del canon occidental. Pero bueno, según me hago más viejo cada vez me da más igual la crítica, los cánones y las validaciones externas. Simplemente me duele un poco la injusticia con la que creo que se trata a determinados autores. Y es que esta obra es una genialidad. Cada uno de sus relatos es una semilla que Lem podría haber desarrollado en una novela maravillosa. Todos son apasionantes, sugerentes y llenos no solo de un sentido de la maravilla formidable sino también a veces extremadamente acertados en las anticipaciones que plantea. Y luego hay otros que son pura comedia donde el sentido del humor de Lem brilla con luz propia. Destaca especialmente Gruppenführer Louis XVI que es un despiporre que ojalá alguien lleve a una sitcom de una temporada porque sería absolutamente descacharrante. Y por cierto, ese relato sobre alemanes en Argentina después de 1945 casi mejor que no lo hubiese escrito Borges. Por lo que sea.
2025 fue un año pobre en cuanto a lecturas que ha dejado un listón tan bajo que superarlo debería ser un propósito de año nuevo razonablemente sencillo de cumplir. Así que por sexto año (cuarto en Mastodon) abro mi hilo de lecturas de #libros, #cómics, #rol y lo que se tercie con la esperanza de poder vencer a la pereza y sacar algo más de tiempo para leer.
Como siempre, lo que publique aquí también lo pondré en #bookwyrm en @nacho@lectura.social
Hilos anteriores:
[2023] https://frankenwolke.com/@nacho/109661519444580442
[2024] https://frankenwolke.com/@nacho/111688
[2025] https://frankenwolke.com/@nacho/113763296796497747
1. A novela do Bravú (Xurxo Souto). Pequena decepción máis aló dun título poco axeitado ao non ser novela senón memorias. Unhas memorias que poderían ter sido un podcast ben interesante dun par de horas pero que como libro son un conxunto repetitivo de anécdotas e cunha incomprensíbel obsesión por falar de Manu Chao cada dous parágrafos coma se a vaga de creatividade do bravú precisase da aprobación dunha figura de sona mundial. Porén, así a todo, e unha testumuña de primeira man dunha época importantísima da música en galego que o antigo Nacho de dezaseis anos que tiña daquela (xa choveu!) e que escoitou mil veces o Unión Bravú no walkman leu cun sorriso nos beizos nuns días especialmente duros.
6. Poética (Aristóteles). Una de las cosas que más me fascinan de leer filosofía antigua es que son una cura de humildad bastante importante. Llegas a ella como un lector del siglo XXI con un cierto aire de superioridad que te da la modernidad en la que vives y de repente te encuentras con que hace unos dos milenios y medio Aristóteles ya puso por escrito las reglas que definen cómo hacer algo tan propio de nuestra naturaleza como es contar historias.
8. Infocracia (Byung-Chul Han). Una reflexión oscura y pesimista, pero no por ello menos cierta, del daño que las redes sociales algorítmicas y en general la digitalización excesiva de nuestra sociedad están causando no sólo a nuestras propias capacidades de atención y raciocinio sino que directamente es un ataque a la línea de flotación de las democracias. Un ensayo breve que seguro que resonará mucho a los que tenemos cuenta por estos lares.
10. Gardas! Gardas! (Terry Pratchett). Aínda somos unha lingua minorizada pero polo menos xa podemos ler a Pratchett en galego grazas a Boadicea que está a facer un traballo salientábel coas súas traducións de clásicos de xénero (Dick, Le Guin, Miéville, Stephen King en breve...). Deste libro non hai moito que dicir, creo que é a cuarta vez que o leo e así a todo desfrutei del coma se fose a primeira. Por algo moitos achamos que esta é a mellor porta de entrada ao Mundodisco. Por certo, parabéns ao tradutor por nomear a Cut-Me-Own-Throat Dibbler como Evasivo Perdocartos. Marabilloso.
#booktodon #libros #fantasía #galego #mundoDisco #gnuterrypratchett #speakHisName
14. El hombre que ríe (Víctor Hugo). Posiblemente la lectura con más contraste entre expectativas y realidad en mucho tiempo. Al tenerlo en una edición retapada de novelillas de a duro me esperaba encontrar una lectura ligera y llena de aventuras, puro pulp. En su lugar me he encontrado una novela de época sobre las injusticias en la Inglaterra del siglo XVIII, muy densa y lenta a la que además la traducción le hace un escasísimo favor. Seguramente de haber ido con unas expectativas más cercanas a la realidad la habría disfrutado más.
15. Asteroide 3 (Luis Guillermo del Corral, más conocido en estos lares como @DekaBlack). Sabía antes de abrir la primera página que me iba a gustar porque cualquiera que siga a Deka tiene claro que tiene auténtica devoción por la literatura de género. Leerlo me ha retrotraído a mi veintena cuando yo era un auténtico loco de la ciencia ficción y leía casi todo lo que se publicaba en el fandom. Recuerdo ir religiosamente a comprarme las Artífex cada vez que salían, por ejemplo. Esta novela cumple todos los tropos del género: sentido de la maravilla, acción en entornos exóticos y, sobre todo, la búsqueda del entretenimiento puro del lector. Muy recomendable. Lo único es que ahora me quedo con la duda de quién será Omega Rider y qué pretende 😅
16. A chamada de Cthulhu e outros contos de terror cósmico (H.P. Lovecraft). Primeira experiencia lendo nun #xteink e que mellor xeito de estrealo ca con contos do soñador de Providence. Levar sempre este pequeno lector no peto axuda a non coller o móbil neses intres mortos e que cando te decatas transfórmanse nunha vendo vídeos chorras en YouTube. Tecnicamente non é o mellor trebello do mundo pero a combinación de prezo, practicidade e utilidade real é imbatíbel. Dos contos pouco que dicir que xa non saibades. Unha boa edición en epub de Urco dispoñíbel de balde na súa web.
20. El tercer policía (Flann O’Brien). Delirante combinación de humor absurdo en la Irlanda rural con toques dickianos. Algo así como un Ubik con menos naves espaciales pero más bicicletas. Muchas bicicletas.
25. El acto de crear (Rick Rubin). Se suele decir que el diablo está en los detalles pero yo creo que más bien está en las expectativas. Cuando un colega me prestó un libro de Rick Rubin me lancé a leerlo emocionado porque Rubin no sólo es uno de los productores de definió el rock a finales de los 90 y principios de los 2000, también es la persona que rescató a un Johnny Cash mítico pero ya casi olvidado para industria y público y lo convirtió en una leyenda inmortal con sus American Recordings. Esperaba una lectura apasionante sobre música, rock y producción discográfica. Me encontré un ensayo no centrado en la música sino en la creatividad. Y tal vez ensayo no sea la palabra correcta, son más bien aforismos un tanto desarrollados. Es un libro que nunca podré juzgar de manera justa porque las expectativas lo habían condenado para mí antes de abrir la primera página. Vine a por memorias y me llevé aforismos.
30. Regimiento monstruoso (Terry Pratchett). El mundo era un lugar menos horrible cuando el hombre del sombrero todavía estaba entre nosotros. Que la relación sea causal puede estar abierto a discusión pero que desde 2015 vamos cuesta abajo y sin frenos es un hecho. Y esta es una de las obras de Pratchett donde su análisis certero de nuestras miserias se hace desde una óptica que lo tiñe de optimismo y bondad. Una reflexión sobre el fanatismo, la guerra, el machismo y el poder de la información y el control del relato. Pero también una historia sobre la capacidad de hacer lo correcto cuando todo y todos está en tu contra. Además, con una de las frases que más me han impactado de todo lo que llevo ya leído de Mundodisco que no es poco: "Es preferible la compañía de quien busca la verdad a la de aquel que cree haberla encontrado".
#bookton #libros #fantasía #mundodisco #speakHisName #gnuterrypratchett
Me complace anunciar que he sido elegido como administrador en Wikilibros en español, un proyecto hermano de Wikipedia con el objetivo de crear libros didácticos bajo licencias libres.
Próximamente me vais a ver intentando promover esta plataforma en Mastodon, pues estamos faltos de personas voluntarias que quieran aportar al proyecto y corregir y ampliar los libros existentes ¡Deja un comentario si te interesa colaborar!
https://es.wikibooks.org/wiki/Portada
No es elegante matar a una mujer descalza (en Gemlog de Antonio Castillo, por @acastillog)
«Esta novela gira en torno al descubrimiento del cadáver momificado de una mujer asesinada veinte años antes, hallado en un trastero».
<gemini://acastillog.flounder.online/gemlog/2026-09-23_mujer-descalza.gmi>
#GemlogDeAntonioCastillo #lectura #libros #RaúlDelPozo #gemlog #blog #glog #AntonioCastillo
Lev Tolstói. “¿Cuánta tierra necesita un hombre?”. Nordica Libros, 2025.
Creo que mi amiga Marián me conoce bastante bien porque me regaló un cuento ilustrado precioso y que contiene muchas de las cosas que me gustan e interesan: el papel de los estereotipos en las relaciones entre ciudad y rural, los cercamientos protocapitalistas, las dificultades inherentes a los proyectos colectivos, la visión etnocentrista de indígenas y ganaderos, la glotofobia… (1)
Voy la semana que viene por trabajo a Polonia, a Gdánsk. Me gustaría leer algún autor, novela o ensayo de/desde/sobre la ciudad o el país. ¿Tenéis alguna recomendación? #libros #lecturas #recomendaciones #sugerencias #polonia #whattoread
Marit KAPLA. “Osebol”. Capitan Swing, 2023.
He leído muchos libros basados en testimonios orales, he editado o escrito algunos también, es un tema que me apasiona, pero ninguno de ellos era como este.
Por un momento pensé “¿por qué diablos no se me ha ocurrido a mí antes esta fórmula?”, pero luego enseguida pasé a “pero qué maravilla que alguien lo haya hecho y yo tenga la suerte de haberlo encontrado y de estar disfrutándolo tanto”. 😊 (1)
Cada pedido lleva un poquito de mí ✨
Soy autora desde 2023, y tengo la suerte de poder compartir mis historias con vosotros a través de mis libros. 📚💫
Cada pedido que preparo me lo tomo muy en serio. Quiero que, cuando llegue a vuestras manos, sintáis todo el mimo, cariño e ilusión que pongo en cada paquete. 💌
En cada envío de Orbitar o Colisionar encontraréis:
📖 El libro
🔖 Un marcapáginas del libro
🌸 Un marcapáginas magnético
🕯️ Una vela de olor
🪐 Un llavero relacionado con el espacio
✨ Unas cuantas pegatinas
Todo preparado con mucho cariño para que abrir el paquete sea también parte de la experiencia. 🌙
Gracias de corazón por confiar en mí, en mis historias y en mi trabajo como autora. Cada pedido significa muchísimo más de lo que imagináis. 🤍
¿Y tú, ya tienes el tuyo?
#OrbitarOColisionar #EsterGarcíaPérez #Libros #LibrosConMimo #EnvíosConCariño
📚 Reseña: «Nana de sombras», de Marina Tena Tena 📚
Esta novela la compré cuando la extinta editorial Roomie cerró. Llevaba tiempo queriendo hacerme con ella y cuando la editorial la puso en liquidación por cierre no me lo pensé porque no sabría si podría volverla a encontrar (además las ediciones de Roomie eran siempre preciosas 😭).
✨ La novela se presenta dividida en tres partes, tres relatos o cuentos en apariencia inconexos pero que enseguida demuestran ser tres partes de una misma historia.
✨ La primera parte se llama «Canción de sal» y reflexiona sobre la depresión desde el punto de vista de un niño. Nos habla del verdadero terror, el miedo que pueden llegar a dar las cosas en apariencia más normales del mundo cuando no terminan de funcionar bien y no alcanzamos a comprender el por qué.
✨ La segunda parte, «Bajo la piel», de nuevo explora el terror desde el punto de vista de una niña y, en esta ocasión, también del de su madre. Alterna entre el miedo de no ser lo que queríamos ser o lo que se supone que debemos ser. En este relato se introduce también un elemento fantástico y una pequeña relación con el primer relato (todavía muy pequeña, aunque evidente).
✨ La tercera parte, «Alma en pedazos», funciona como unión y resolución de la primera y segunda parte. Aquí la trama fantástica y sobrenatural ya es más que evidente, aunque sigue tratando sobre ese miedo que no es tan sobrenatural ni fantástico, ese miedo más cotidiano y más humano, nacido de los propios conflictos internos.
✨ Conclusión: Marina Tena Tena es una autora que, hasta ahora, nunca me ha defraudado. Tampoco he leído mucho de ella, un par de relatos y dos novelas, pero es que todo lo que he leído de ella me ha gustado. Creo que sabe tratar muy bien el terror no sobrenatural y además lo hace con una prosa preciosa, emotiva y muy sentida. No sé si aún podréis encontrar la novela, ya que como decía al principio la editorial cerró, pero si podéis haceros con ella os la recomiendo mucho.
Valoración: 9/10
#TKZme #TKZlibros #libros #novelas #leer #bookstodon #literaverso